Where’s Bill?

453590291_640

Από τον Μάρτη δεν περιμένεις και πολλά πράγματα. Με την εξαίρεση της Σαρακοστής, αν σου αρέσουν τα θαλασσινά.

Δε μ’ αρέσουν.

Φέτος μόνο περίμενα την προβολή του Grand Budapest Hotel, για τους προφανείς λόγους. Και για έναν ακόμα: να δω τον Bill Murray ως supporting actor ακόμα μια φορά.

Στο Grand Budapest Hotel υποδύεται έναν consierge μεγάλου ξενοδοχείου. Εμφανίζεται ελάχιστα λεπτά. Ναι, είναι αρκετά billmurray-ish οι δυο μικρές σκηνές όπου τον βλέπουμε. Δε χρειάζεται να κάνει κάτι πολύ σημαντικό για την πλοκή της ταινίας, ώστε ν’ αντιληφθείς τον τόνο που δίνει σε κάθε σκηνή, την ποιότητα της ερμηνείας, που αντανακλάται στη στάση του σώματός του και, πάνω απ’ όλα, στα μάτια του. Αρκεί να υπάρχει μέσα στο πλάνο και «λέει» μερικές γραμμές του σεναρίου.

Σε ορισμένες περιπτώσεις, δε χρειάζεται καν να μιλάει. Όπως στο Darjeeling Limited, όπου τρέχει για να προλάβει το τρένο. Δεν το προλαβαίνει. Δεν τρέχει και τίποτα. Εκτός από το τρένο. Ο ίδιος παραμένει κουλ. Απογοητευμένος από τους χρόνους του στο τρέξιμο, αλλά κουλ. Θα βρει έναν τρόπο να φύγει εγκαίρως για τον προορισμό του.

Το ερμηνευτικό μεγαλείο του Bill Murray αποδείχθηκε, για όσους είχαν ακόμα αμφιβολίες μετά το Rushmore, στο Lost in Translation.

Ο δικός μου, όμως, αγαπημένος ρόλος του δεν είναι βασικός. Κι ας έχω δει το Groundhog Day περίπου τόσες φορές όσες ο ίδιος την «έζησε» στην ταινία.

Είναι ο Raleigh St. Clair των The Royal Tenenbaums. Μεσόκοπος νευρολόγος και συγγραφέας, παντρεμένος με την κατά πολύ μικρότερή του Margot Tenenbaum, έχει το μειλίχιο ύφος ενός γιατρού τέτοιας ειδικότητας και τη γλυκύτητα του αφοσιωμένου συζύγου, που βρίσκεται σε μια ελαφρά (;) άρνηση της πραγματικότητας. Πηγαίνει σχεδόν παντού μαζί με τον ασθενή-πείραμά του, Dudley, ανταποκρίνεται με ψυχραιμία απέναντι στις περίεργες καταστάσεις που δημιουργούνται στη ζωή των Tenenbaums κι αγαπάει τη Margot τόσο, που, όταν εκείνη του ανακοινώνει πως δε θα ξαναγυρίσει στο σπίτι τους, της απαντάει ειλικρινά, γνωρίζοντας το βάρος μιας τέτοιας δήλωσης, «Well, I wanna die».

Μετά, σηκώνει με το δεξί του χέρι μηχανικά ένα μπισκότο, το πλησιάζει στο στόμα του κι αυτομάτως το αφήνει κάτω. Η τροφή δε θα του φέρει πίσω τη Margot. Τίποτα δεν του είχε «φέρει» τη Margot, από την αρχή του γάμου τους. Ο γάμος τους είναι ένα βουτυρένιο μπισκότο που πέτρωσε αφάγωτο σε μια βιτρίνα ζαχαροπλαστείου.

Όλο αυτό συμπυκνώνεται στο χαμηλωμένο βλέμμα του μπροστά από ένα πορσελάνινο σετ τσαγιού, στην πίσω αυλή του οίκου Tenenbaum.

Αυτός είναι ο Bill Murray, ο άνθρωπος που «συμπυκνώνει» χίλιες σεναριακές γραμμές σε κάθε «πρόσωπό» του. Που θα σε κάνει να δεις μια ταινία μόνο για το λόγο ότι, κάπου, κάπως, εμφανίζεται κι αυτός. Κι ας λέει απλώς She smokes.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *